Ster van Honolulu

Dit voelt als een gezellig banket op zee in Hawaiiaanse stijl, waarbij de meeste gasten dezelfde gezellige, ongedwongen sfeer in de grote zaal delen. Gezinnen, groepen met mensen van verschillende leeftijden en mensen die hier voor het eerst komen, doen vaak een boeking voor dit product omdat het een zonsondergang, een diner en de Polynesische show in één simpele avond combineert. Dit werkt het beste als je zin hebt in een ontspannen avondje waar iedereen gewoon zichzelf kan zijn, waarbij de kinderen lekker van het buffet kunnen snoepen en iedereen na de show kan gaan dansen. Het nadeel is dat het wat minder verfijnd is: het eten is meer van het niveau van een hotelbuffet, je zit aan gemeenschappelijke tafels en het kan er nogal rumoerig zijn. Dus stellen die een rustiger feestje willen, kiezen misschien liever voor een duurdere optie of zelfs een bedrijf met kleinere boten.

Deze opzet voelt aan als een ‘chique maar toch gezellig’ theater, waarbij de maaltijd zelf een onderdeel van de avond wordt. Stelletjes, kleine groepen volwassenen en reizigers die een verjaardag of jubileum vieren, kiezen hier vaak voor als ze bediening aan tafel willen, een menu met kreeft en biefstuk, en een beter zicht op de show zonder de actie te hoeven missen. Dit is ideaal als je van een feestelijke sfeer houdt – een toast met champagne, live-muziek, een grote Polynesische revue – maar geen totale afzondering nodig hebt. De belangrijkste afweging is kosten versus exclusiviteit: je betaalt een flink stuk meer dan bij het buffet voor beter eten en betere service, maar je deelt wel nog steeds de ruimte en de algemene sfeer met de rest van het publiek.

Dit voelt aan als een chique restaurant en jazzlounge die toevallig bij zonsondergang langs Waikiki vaart. Pasgetrouwden, luxe reizigers en iedereen die af en toe eens flink wil uitpakken, kiezen hier meestal voor omdat ze een eigen tafel, een rustigere kamer en een wat rustiger tempo van de bediening willen, waarbij het gesprek en het uitzicht niet hoeven te concurreren met een grootse show. Dit is vooral leuk voor speciale date-avonden, het vieren van mijlpalen, of voor gasten die al eens een luau hebben meegemaakt en nu de voorkeur geven aan rustige jazz boven trommels en publieksparticipatie. De afweging is tweeledig: de prijs is de hoogste van alle categorieën, en je laat de energie van de Polynesische show achterwege ten gunste van een wat rustigere avond die meer op volwassenen is gericht.

Dit voelt als een soort ‘drijvend happy hour’, waarbij de nadruk ligt op het briesje, de drankjes en het uitzicht vanaf het open dek, in plaats van op een vast programma. Zelfstandige reizigers, vriendengroepen en stellen die al een tafel hebben gereserveerd voor het diner, komen hier graag naartoe als ze willen genieten van de zonsondergang aan het water, zonder dat ze zich hoeven vast te leggen op een volledige maaltijd of een wat chiquere avond. Dit is het leukst als je het fijn vindt om lekker rond te slenteren, foto’s te maken vanaf het Observatiedek en gezellig bij te praten onder het genot van één inbegrepen drankje en wat lichte snacks. De beperking zit hem in de inhoud: er is geen volwaardig diner en slechts minimaal entertainment, dus wie een show verwacht of van plan is om het eten aan boord als hoofdmaaltijd te gebruiken, is misschien beter af bij een dinerrondvaart – of bij een andere aanbieder die meer nadruk legt op shows.

Dit voelt als een rustig natuuruitje overdag, waarbij het schip je rijdend uitkijkpunt is en de toelichting je een kader geeft voor wat je ziet. Gezinnen met kinderen, groepen met meerdere generaties en gasten die snel zeeziek worden of minder mobiel zijn, kiezen er vaak voor omdat het grote, stabiele schip, de zitplaatsen binnen en de ruimte bij de reling ervoor zorgen dat het schip minder schommelt dan bij kleine walvistochten. Het is het leukst op winterochtenden, als je zin hebt om bultruggen te spotten, iets te leren van een natuurgids en daarna de rest van de dag nog vrij hebt. De belangrijkste afwegingen: je kijkt vanaf een comfortabele afstand in plaats van op hoge snelheid achter walvissen aan te jagen, en buiten het seizoen van januari tot maart heb je een andere touroperator of een ander programma nodig als je vooral wilde dieren wilt zien.

De Star of Honolulu is een cruiseschip van 232 voet met vier dekken, dat is ingericht als een feestzaal met meerdere verdiepingen en omringende loopbruggen in de open lucht. De meeste passagiers eten in afgesloten kamers met airco op de onderste of middelste dekken, en gaan daarna naar buiten om van het uitzicht te genieten. Brede trappen en liften verbinden de dekken met elkaar; vanaf een hoger gelegen uitkijkplatform, zo’n 60 feet boven het water, heb je een uitzicht van 360°.

Bij dinerrondvaarten vind je op de lagere dekken een buffet en standaard zitplaatsen in lange rijen, met minder ruimte tussen de tafels en meer omgevingsgeluid van gesprekken en het geluid van de show. Op de bovenste eetdekken is er plaats voor minder gasten, met meer ruimte tussen de tafels en snellere toegang tot de zijpromenades en de boeg. Alle verdiepingen hebben dezelfde buitendekken en hetzelfde Observatiedek, dus het uitzicht op de zonsondergang en de skyline is grotendeels hetzelfde; de belangrijkste verschillen zitten in de afstand tussen de tafels, het geluidsniveau en hoe snel je naar buiten kunt lopen.

Tijdens de Mai Tai-cruises vaart hetzelfde schip zonder dat alle tafels zijn gedekt, waardoor er binnen en buiten meer ruimte is om vrij rond te lopen. Gasten zitten meestal op loungestoelen en aan leuningen in plaats van aan vaste eettafels. Hierdoor is het minder druk bij de ramen en op de open dekken, waardoor je makkelijker tussen de boeg, de achtersteven en het bovenste Observatiedek heen en weer kunt lopen om foto’s te maken. Je hoort wel wat geluid van de motoren en het publiek, maar het is minder dan op drukke avonden met een diner, omdat er geen show op het podium is.