Tootbus: avondbustour door Parijs

Ik vond het geweldig om 's avonds door heel Parijs te rijden en alle belangrijke bezienswaardigheden verlicht te zien. De bus is erg comfortabel en biedt een geweldig uitzicht, iedereen zat op het bovendek en de audiogids heeft een vertaling in het Portugees. Een geweldige ervaring op mijn eerste dag in Parijs, echt een aanrader.

Je komt langs alle belangrijke bezienswaardigheden van Parijs en de ervaring van het ontsteken van de lichten op de Eiffeltoren is geweldig, helaas is de audiogids niet goed en loopt deze niet synchroon.

Alle deelnemers konden bovenin plaatsnemen en genieten van het cabrio-gevoel. Daarvoor werden zoveel bussen ingezet als nodig was. De audiogids was erg informatief en het was al met al een geslaagde en mooie rondrit.

Ik vond alle verlichting ’s avonds prachtig. Ze moeten echter hun audioprogramma wel eens vernieuwen. Het herhaalde zich meerdere keren en is al meer dan twee jaar verouderd. We passeerden haltes die niet overeenkwamen met wat er via de audio werd aangegeven.

Tijdens de nachtrondleiding heb ik veel bezienswaardigheden, monumenten en wijken gezien, maar in de zomer moet je de starttijd misschien aanpassen, want om 22.30 uur was de zon nog steeds op; dus technisch gezien was het geen nachtrondleiding, maar een middagrondleiding.

Parijs bij nacht is niet zomaar een verlichte stad. Het is een eeuwenoud geheim dat wordt gefluisterd door de geplaveide straatjes, de stille bruggen en de gouden gloed die weerkaatst op de Seine. Parijs nadat de zon afscheid heeft genomen, is niet zomaar een wandeling, het is een ontmoeting met iets dat diep van binnen vergeten leek. De lichten verschijnen langzaam, als sterren die neerdalen om de stad te bewonen. De Eiffeltoren schittert aan de horizon, alsof hij de wereld eraan herinnert dat schoonheid nog steeds bestaat. Koppels vertragen hun pas zonder het te beseffen. Kunstenaars kijken in stilte toe. Zelfs de wind lijkt zachter. De tocht begint langs de elegante lanen, waar elk café verhalen herbergt van onmogelijke liefdes, onwaarschijnlijke herenigingen en dromen die daar zijn ontstaan, tussen een glas wijn en een Frans liedje op de achtergrond. Als je de Pont Alexandre III oversteekt, lijkt alles op een film. De rivier danst onder de lichten, de boten glijden langzaam voort en de hele stad krijgt een gouden, bijna hemelse gloed. Er zijn momenten waarop niemand iets zegt. Niet omdat woorden ontbreken, maar omdat de ziel eindelijk iets heeft gevonden dat stilte verdient. Dan komt de Seine. 's Nachts is het alsof je door de mooiste bladzijden van de mensheid bladert. Aan de ene kant de imposante Notre-Dame, aan de andere kant de magische weerspiegelingen van het Louvre die op het donkere water rusten. Parijs probeert geen indruk te maken. Het bestaat gewoon – en dat is genoeg om je diep te raken. Er hangt een soort prachtige melancholie in de lucht. Een gevoel dat de tijd vertraagt om iedereen de kans te geven vergeten delen van zichzelf te herontdekken. De reiziger beseft, zonder precies te merken wanneer, dat hij niet alleen naar Parijs kijkt… hij voelt het. En naarmate de nacht vordert, verandert de stad in levende poëzie. Gelach weerklinkt in de bistro’s. De lichten van de appartementen onthullen het leven dat zich achter de oude ramen afspeelt. Parijs lijkt elke bezoeker te omarmen en stil te zeggen: “Je hoort thuis op een prachtige plek in de wereld.” Aan het einde van de rondleiding blijft er iets achter dat moeilijk te verklaren is. Het zijn niet alleen foto's. Het is niet alleen de architectuur. Het is niet alleen de roem van de stad. Het is het gevoel een zeldzaam moment te hebben beleefd – een van die momenten die je hart nog jarenlang verwarmen. Want Parijs bij nacht is niet iets wat je bezoekt. Parijs bij nacht is iets wat je voelt.