Combo: Eiffeltoren rondleiding + kaartje Orsay Museum

Het is absoluut mijn favoriete museum, met een prachtige indeling. Het beste moment om het te bezoeken is vlak voor sluitingstijd, wanneer de mensen die graag selfies maken vlak voor de meesterwerken de impressionistische zalen hebben verlaten, waardoor je even de kans krijgt om echt van de ervaring te genieten. Misschien zouden ze speciale „sessies“ moeten invoeren – tegen een hogere prijs, maar met een fotoverbod? :)

Het ticket werd zonder problemen geaccepteerd en ik mocht zelfs eerder naar binnen dan op het ticket stond aangegeven, dus ik had ruim de tijd om de collecties te bekijken. Het was druk, maar niet oncomfortabel druk. Het museum is prachtig en, hoewel sommige ingangen vanwege verbouwingen waren afgesloten, goed bereikbaar met de metro.

Het was niet helemaal duidelijk hoe laat het zou zijn en hoe lang we er mochten blijven, maar toen de officiële kaartjes arriveerden met vrije toegang zonder tijdslimiet, was ik aangenaam verrast! Bovendien hoefde ik bij de ingang vrijwel niet in de rij te staan. Heel goed!!!

We hadden wat problemen met het ticket, maar een ontzettend aardige jonge dame bij de ingang heeft ons geholpen. De speciale tentoonstellingen over Renoir waren fantastisch, net als het dakterras.

Unique museum by content of art work and ingeniously re -purposed old train station. Great cafe. Exit to the roof gives almost panoramic views of Paris

Het Musée d’Orsay is niet zomaar een museum: het is een van die plekken die je nog lang bijblijven, zelfs nadat je er weg bent, als een gevoel dat moeilijk te beschrijven is maar onmogelijk te vergeten. Al bij binnenkomst ervaar je een soort stille 'wow'-ervaring. Het voormalige station, gebouwd voor de Wereldtentoonstelling van 1900, verwelkomt je met die enorme open ruimte, de glasramen, de gigantische klok... en even sta je stil. Niet om naar iets specifieks te kijken, maar gewoon om de sfeer in je op te nemen. Het is een van die plekken waar je geen behoefte hebt om te haasten. Dan begin je te lopen, zonder haast, en langzaam besef je dat je niet alleen naar schilderijen kijkt... je beleeft ze. Voor de werken van Claude Monet voel je bijna de rust van het water en het licht, terwijl je bij Edgar Degas intieme, gestolen momenten binnenstapt, alsof je daar bij zijn modellen bent. Maar het is voor de schilderijen van Vincent van Gogh dat er echt iets verandert: er is een andere energie, intenser, bijna onrustig. Je kijkt er niet alleen naar... je voelt ze. Het mooie is dat je geen kunstkenner hoeft te zijn. Sterker nog, misschien is het beter om dat niet te zijn. Want in het d’Orsay laat je je meer leiden door emoties dan door je verstand. Het gebeurt dat je langer dan verwacht voor een schilderij blijft staan, zonder goed te weten waarom. En dat is prima. En dan is er dat iconische uitzicht vanaf de klok. Je kijkt naar buiten en ziet Parijs gefilterd door de tijd, alsof je vanuit een ander tijdperk naar de stad kijkt. Op dat moment besef je dat het museum niet alleen binnen is... het is ook buiten, in de stad die blijft leven. Het Musée d’Orsay is een van die plekken die je niet zomaar ‘bezoekt’. Je loopt erdoorheen, en op de een of andere manier loopt het ook door jou heen. Als je naar buiten gaat, ben je misschien moe, maar het is een fijne, voldane vermoeidheid. Zoals na iets dat echt iets in je heeft achtergelaten.