Akhnaten

Na de eerste voorstelling in de English National Opera in 1985 werd Akhnaten meer dan 20 keer opgevoerd in verschillende theaters over de hele wereld. Het is de derde opera van Philip Glass die gebaseerd is op een historisch figuur. Akhnaten is een van de weinige voorstellingen die de setting en de muziek heel serieus neemt, zoals blijkt uit de Egyptische, Hebreeuwse en Akkadische zang in een stijl die nu synoniem is geworden met Philip Glass. De musical maakt ook royaal gebruik van gecoördineerd jongleren en orkestzang om het verhaal te ondersteunen. Het verhaal overschrijdt soms culturele grenzen en leent soms van relatief recente Europese tradities om de gaten op te vullen.

Het Verhaal

Het verhaal begint met de troonsbestijging van Achnaton na de dood van zijn vader Amenhotep III. Zijn kroning gaat gepaard met groot gejubel dat wordt uitgedrukt door nadrukkelijk koorgezang en flitsend jongleerwerk. De jonge farao probeert het algemene idee van 'God' te veranderen en het concept van monotheïsme te introduceren in een fundamenteel polytheïstische samenleving. Het imago van Achnaton als een bekwaam heerser slaat om in publieke minachting en afkeer, wat er uiteindelijk toe leidt dat hij ten val wordt gebracht door een woedende priester. Hoewel er geen duidelijk herkenbare verhaallijn is, is de opera een verzameling vignetten binnen een meta-narratief. De solisten en het koor gaan naadloos over in een orkestrale stijl die kenmerkend is voor Glass' artistieke stukken. Een ongelooflijke emotionele diepte wordt in de opera verkend door de vlekkeloze muziek en visuele presentatie.

Valt in de smaak bij

Fans van opera | Fans van het werk van Philip Glass

Recensies van critici

"Het ENO-koor en een groep jongleurs schitteren in Philip Glass' suggestieve opera over een farao die een imperium aan het opbouwen is."

– The Guardian

"In het middelpunt van de avond staat het koor van ENO, dat zowel muzikaal als dramatisch een geweldige avond heeft."

– Het podium