Palazzo Carignano, jedna z najbardziej oryginalnych budowli w

Pałac Carignano powstał z inicjatywy Emanuele Filiberto z rodu Sabaudii-Carignano, według projektu Guarino Guarini, który rozpoczął budowę w 1679 roku. To jeden z najbardziej efektownych i imponujących pałaców XVII-wiecznych Włoch, z falistą fasadą i okładziną z prostych cegieł – wyjątkowy i oryginalny. Budynek stoi na terenie, który książę Tommaso – założyciel młodszej gałęzi rodu Sabaudów-Carignano – wykorzystywał jako stajnie, i pierwotnie miał plan w kształcie litery C, otwarty na ogrody; obecna czworokątna bryła powstała w wyniku dobudowania XIX-wiecznego budynku, który miał pomieścić włoski parlament i został ukończony w 1871 roku, po przeniesieniu stolicy do Rzymu. Owalna sala centralna, znajdująca się w części pałacu z XVII wieku, służyła niegdyś do organizacji uroczystości, a w 1848 roku została przekształcona w salę obrad Pierwszego Parlamentu Subalpejskiego; w pałacu na piętrze (piano nobile) mieści się Narodowe Muzeum Włoskiego Risorgimento, a na parterze – apartamenty książęce. Wraz z wystawą poświęconą Legnanino w 2011 roku zainaugurowano stałą wycieczkę po rezydencji Savoy-Carignano. Plan podróży muzeum, który zajmuje powierzchnię około 1 000 metrów kwadratowych, obejmuje wycieczkę z przewodnikiem po atrium i klatce schodowej Guarini, skąd rozciąga się widok na Salę Parlamentu Subalpejskiego, Apartament Południowy, znany też jako Apartament Książęcy, a także szereg podziemnych pokoi, zewnętrzną część pałacu oraz jego dziedziniec.