Bilety wstępu do Domus Aurea

Pałac, zaprojektowany przez architektów Severusa i Celera oraz ozdobiony przez malarza Fabullusa, składał się z szeregu budynków oddzielonych ogrodami, lasami i winnicami, a także sztucznego jeziora w dolinie, gdzie dziś stoi Koloseum. Główne części pałacu znajdowały się na wzgórzach Palatyn i Opium i słynęły z bogatego wystroju, w którym sztukaterie, obrazy i kolorowy marmur uzupełniały złoto i kamienie szlachetne. Ten rozległy kompleks obejmował łaźnie z wodą zwykłą i siarkową, kilka sal bankietowych, w tym słynną rotundę Coenatio, która obracała się wokół własnej osi, oraz ogromny przedsionek, w którym stał kolosalny posąg cesarza w postaci boga słońca.

Po śmierci Nerona jego następcy chcieli wymazać wszelkie ślady po cesarzu i jego pałacu. Z luksusowych sal usunięto okładziny i rzeźby, a następnie wypełniono je ziemią aż po sklepienia, by posłużyły jako fundamenty pod inne budynki.

Części, które można dziś odwiedzić, to te na wzgórzu Oppio: pokoje, które prawdopodobnie służyły do organizowania uczt i bankietów, a które zostały zasypane i pozostawały nieznane aż do renesansu. Właśnie wtedy, po kilku przypadkowych odkryciach, artyści z zamiłowaniem do starożytności, tacy jak Pinturicchio, Ghirlandaio, Rafael i Giulio Romano, zaczęli schodzić z góry do tych „podziemnych jaskiń”, by kopiować zachowane tam motywy dekoracyjne, które właśnie ze względu na swoje położenie nazwano „groteskami”.

Nawet dzisiaj termin „malarstwo groteskowe” odnosi się do gatunku, szczególnie popularnego w XVI wieku, który czerpie motywy z rzymskich dekoracji ściennych, przetwarzając je i interpretując na nowo w zabawny i pomysłowy sposób.