Beyaz Takım Elbiseli Adam

Eleştirmenlerce beğenilen, Akademi Ödülü'ne aday gösterilen ve büyük başarı kazanan Beyaz Elbiseli Adam (orijinal film), 1951'de gösterime girdikten sonra tüm bir hiciv komedi kuşağına ilham verdi. Alexander Mackendrick tarafından yönetilen filmin başrollerinde oyunculuk efsaneleri Alec Guinness, Cecil Parker ve Joan Greenwood yer alıyor. Ealing Stüdyoları Klasiklerinin çoğunda olduğu gibi, filmde işlenen temalar da 'sıradan bir adamın' düzenle mücadelesi fikri etrafında dönüyordu. Bu son derece etkili hikayenin West End prodüksiyonu, Yönetmen Sean Foley'nin Ladykiller'daki başarılı çalışmalarının ardından tasarımcı Michael Taylor ile birlikte gerçekleştirdiği bir proje. Beyaz Elbiseli Adam'da Tony Ödüllü aktör Stephen Mangan ve EastEnders dizisiyle ünlenen Kara Tointon rol alıyor. Foley'nin kendisi iki kez Olivier Ödülü kazanmıştır ve en iyi yönetmenlerden biri olarak kabul edilmektedir.

Hikaye

Eski Cambridge akademisyeni ve araştırmacı kimyager Sidney Stratton, İngiltere'nin kuzeyindeki tekstil fabrikalarında çalışarak çok az başarı elde etti. Sonsuz bir lif yaratma saplantısı, kendisine iş teklif eden her kuruluşta pahalı tesisler ve ekipman talep etmesine yol açıyor. Burnley Fabrikası'nda ücretsiz araştırmacı olarak çalışırken Stratton kazara hiç eskimeyen bir elyaf üretmeyi başarır. Araştırmacı, işverenleri ve iş arkadaşları tarafından bir dahi olarak kabul edilir, ancak sendikaların, tüketicilerin sonsuz malzemeden yeterince satın almasının ardından kumaşlarına olan talebin keskin bir şekilde düşeceğini fark etmeleri uzun sürmez. Kârlarının artmasını sağlamak amacıyla Stratton'a rüşvet vererek buluşunun haklarını kendilerine verecek bir anlaşma imzalatmaya çalışırlar, ancak Stratton bunu derhal reddeder. Sonrası, insanoğlunun açgözlülüğü, bilimin rolü ve tüketiciler olarak sorumluluğumuz hakkında önemli sorular soran gerçekten yüce bir hikaye.

Şunun için iyi

West End hayranları | Satirik Komedi | İlk kez tiyatroya gidenler

Eleştirmen Yorumları

"Beyaz Takım Elbiseli Adam'ın, çıkarları olan insanların kendilerini tehdit ettiği için değişimi istememelerini konu alması bakımından özel ve daimi bir önemi vardır."
- The Guardian