Falsettos

Üç ayrı tek perdelik müzikallerin (In Trousers, March of the Falsettos, Falsettoland) birleşiminden ortaya çıkan Falsettos, 90'ların başındaki en etkili müzikal komedilerden biri haline geldi. Görüntüle neredeyse hiç diyalog içermemesiyle ünlüdür; hikaye tamamen zekice yazılmış bir dizi şarkı olarak sunulur. Finn'in pek çok eseri gibi Falsettos da ailenin anlamı ve önemiyle ilgili zor toplumsal sorulara cevap vermeye çalışıyor.

'Our Pain' ve 'What More Can I Say?' gibi yankı uyandıran hitler kült klasikler statüsüne erişti. Müzikaller, günümüzde de geçerliliğini koruyan toplumsal sorunlara karşı sert bir duruş sergilerken aynı zamanda neşeli kalmayı başarıyor. Son derece popüler Stephen Sondheim'ın sık sık birlikte çalıştığı yönetmen James Lapine, eliptik hikaye anlatımıyla Falsettos'a tamamen benzersiz bir tat katıyor. Bu yıl West End'de yer alan en iyi müzikallerden biri olacağı kesin olan bu gösterinin biletlerinin büyük talep görmesi bekleniyor.

Hikaye

Marvin adında oldukça varlıklı ve becerikli bir New Yorklu, erkek arkadaşı Whizzer ile canlı olarak yaşamak için karısını terk ettiğinde, Trina kendini bunalımda bulur. Marvin, Trina, Whizzer ve oğlu Jason'ın eninde sonunda anlaşabileceklerini umuyor. Şaşırtıcı olmayan bir şekilde, sorunlu çift kendilerini başarılı bir psikiyatrist olan Mendel'in yanında bulur. Sonrası duygusal bir rollercoaster yolculuğu. Karakterler, müzikalin her şeyi neşeli tutmayı başaran ustaca hikaye anlatımı olmasaydı inanılmaz derecede gergin olabilecek karşılaşmalarda parçalanıyor ve tekrar bir araya getiriliyor. İkinci perdede karakterler olgunlaşır ve hayatı olduğu gibi kabul etmeye başlarlar. Duygulu bir sevgi gösterisinde Marvin, Falsettos'un yürek parçalayan finalinin başlangıcı olarak uyuyan bir Whizzer'a "Daha Ne Söyleyebilirim?" şarkısını söylüyor.

Şunun için iyi

Orijinal 1992 Falsettos Yapımının Hayranları | Genç ve Yetişkin İzleyiciler

Eleştirmen Yorumları

"Tedirgin melodiler lirizme dönüştüğünde - aman Tanrım. Müzik ve sözler derinlere ulaşıyor ve her türlü duyguyu tetikliyor."
- Los Angeles Times

"İki tek perdelik oyun olan "March of the Falsettos" (1981) ve "Falsettoland "ın (1990) zoraki bir evliliği olan bu prodüksiyon, canlı ve yorgunluk kokmuyor."
- New York Theatre Guide