Wycieczki piesze: Rzym

Zwiedzanie muzeów watykańskich to niezapomniane przeżycie. Piękno tego miejsca jest nie do opisania. Naprawdę warto było!

To było wspaniałe przeżycie i chętnie tu wrócę, zwłaszcza że spełniliście moje marzenie. Dziękuję!!

Kompetentny przewodnik, który wciągnął nas w swoje opowieści – wszystko było wspaniałe, te prawie trzy godziny minęły nam w mgnieniu oka! Od dawna marzyliśmy o tej chwili i całkowicie spełniła ona nasze oczekiwania!

Świetnie się bawiłem z Federico. Jak można było się spodziewać, opowieści były bardzo pouczające, a jego towarzystwo bardzo miłe. Te trzy godziny minęły mi fantastycznie i uważam, że to były dobrze wydane pieniądze. Gorąco polecam. Dziękuję

Zwiedziliśmy Koloseum, Wzgórze Palatyńskie i Forum Rzymskie w ramach ekskluzywnej wycieczki z przewodnikiem po arenie w języku angielskim. Nasza przewodniczka miała ogromną wiedzę i była naprawdę miła. Kiedy tam byliśmy, nie było zbyt wielu turystów, a pogoda również dopisała.

Nasz przewodnik był fantastyczny, bardzo kompetentny i posiadał ogromną wiedzę historyczną. Świetnie się bawiliśmy! Niech Bóg was wszystkich błogosławi ❤️

Taką wycieczkę koniecznie trzeba zarezerwować! Cieszyliśmy się każdą chwilą. Mieliśmy bardzo miłego przewodnika, nie musieliśmy stać w długich kolejkach przed Watykanem, a zwiedzanie Kaplicy Sykstyńskiej, muzeów i kościoła przebiegło idealnie. Zdecydowanie polecilibyśmy to doświadczenie wszystkim naszym znajomym wybierającym się do Rzymu lub Watykanu.

Mój dzień zaczyna się od zwiedzania Zamku Świętego Anioła. Przed moimi oczami wznosi się cylindryczna bryła Zamku Świętego Anioła niczym śpiący olbrzym, który tysiąc razy zmieniał swoją postać: od cesarskiego grobowca do niezdobytej fortecy, od więzienia do papieskiej rezydencji. Wchodzę po spiralnych schodach, czując wilgoć tysiącletnich murów, aż w końcu wychodzę na Taras Anioła. Tam, u stóp brązowego miecza, odwiedzający traci oddech. Rzym rozciąga się u jego stóp niczym dywan z dachów w kolorze ochry, a kopuła Bazyliki św. Piotra wydaje się tak blisko, że można ją niemal dotknąć. Następnie, po krótkim spacerze, docieram do Panteonu. Wchodzę szybko, bez żadnych problemów, mimo obecności wielu turystów. Przekraczając próg, ogarnia mnie święta cisza. Podnoszę wzrok i gubię się w ogromnej kopule, największej kopule z betonu niezbrojonego, jaką kiedykolwiek zbudowano. Oculus, ten idealny okrąg otwarty na nieskończoność, przechwytuje słup światła, który przecina ciemność niczym boskie ostrze. Zatrzymuję się dokładnie w centrum budynku. Czuję się malutki pod tym otworem, który przyjmuje słońce (i deszcz, który tutaj pada jak pył diamentowy). Pomiędzy grobowcami królów a cichą gracją Rafaela rozumiem, że jeśli Zamek Świętego Anioła jest historią, która się zmienia, to Panteon jest wiecznością, która pozostaje niezmienna. Jest już wieczór, wracam do hotelu zmęczony, ale szczęśliwy. Fantastyczny dzień, również dzięki wam.