Zestaw biletów: Tower of London + Katedra św. Pawła Bilety

Wczesne przybycie zapewniło nam pierwszorzędne wrażenia. Sale muzealne w Tower of London są urządzone doskonale i z dbałością o każdy szczegół. Obsługa na miejscu zawsze służy pomocą i jest niezwykle życzliwa. Z okazji Halloween teren został dodatkowo udekorowany, co prezentowało się naprawdę uroczo. A audioprzewodnik... jest przygotowany po prostu rewelacyjnie. Dziękujemy za to przeżycie! Lot na London Eye, mimo ogromnych tłumów, był świetnie zorganizowany i okazał się absolutną atrakcją. Widok na centrum Londynu zapierał dech w piersiach. Tutaj również byliśmy w pełni zadowoleni.

Absolutny punkt obowiązkowy podczas pobytu w Londynie. Jeśli masz możliwość, koniecznie wejdź na samą górę. Piękny panoramiczny widok na miasto. Krypta również jest warta odwiedzenia. Zarezerwuj sobie na to co najmniej 2 godziny.

Samo zwiedzanie Opactwa Westminsterskiego i Katedry św. Pawła było wspaniałym doświadczeniem. Jedynym problemem, na jaki natrafiliśmy, była pani sprawdzająca bilety przy wejściu (jeszcze przed terenem opactwa), która stwierdziła, że bilety łączone od zewnętrznych pośredników nie są akceptowane. Upierała się przy swoim, ale po chwili dyskusji przepuściła nas do kasy biletowej wewnątrz opactwa. Pracująca tam pani była bardzo miła i potwierdziła, że wszystko jest w porządku (na całe szczęście). W Katedrze św. Pawła nie mieliśmy żadnych problemów.

Klejnoty koronne i mury obronne robią duże wrażenie. Całe zwiedzanie z audioprzewodnikiem było bardzo ciekawe. Byliśmy całą rodziną z czwórką dzieci w wieku od 7 do 12 lat i uważamy, że szkoda, iż zabrakło bardziej angażującego i interaktywnego sposobu na przybliżenie dzieciom tego miejsca oraz jego historii. Poza tym było mnóstwo ludzi. Dzieciom o wiele bardziej podobał się Tower Bridge.

Rano o 8:00 wyruszyliśmy z hotelu Harriott przy London Eye (który zarezerwowaliśmy dziś rano przez tę aplikację) wzdłuż Tamizy w stronę Tower of London, docierając na miejsce punktualnie o 8:45. Na wejście musieliśmy poczekać jeszcze około 45 minut, ale to normalne i przy słonecznej pogodzie nie stanowiło żadnego problemu! Posłuchaliśmy dobrej rady i od razu skierowaliśmy się na wystawę klejnotów koronnych. Ta kolekcja robi naprawdę ogromne wrażenie! Pozostałe części twierdzy również są zaaranżowane niezwykle ciekawie. Cały zamek i wszystkie jego zakątki są w bardzo dobrym, zadbanym i odrestaurowanym stanie. Aż trudno uwierzyć, że Tower ma już na karku setki lat! Strażnicy są przesympatyczni, ale też bardzo pryncypialni: chętnie pozwalają robić zdjęcia, lecz objęcie ramieniem, na co ochotę miała jedna z turystek, spotkało się z uprzejmą odmową! Toalety również są w bardzo dobrym stanie. Dla Niemca miłym akcentem jest to, że na niektórych tablicach napisy przygotowano także po niemiecku! Zwiedzanie niektórych partii wymaga jednak niezłej kondycji. W White Tower najpierw przemierza się wszystkie 3 piętra dwukrotnie wzdłuż i dwukrotnie wszerz, zanim krętymi schodami w jednej z wieżyczek zejdzie się na dół! Minimum 3 godziny, jakie warto zaplanować na zobaczenie większości ekspozycji, mijają błyskawicznie! Jeśli tak jak my wybierze się jeszcze wejście na Tower Bridge w ramach nieco tańszego biletu łączonego, pokona wszystkie schody zamiast windy (którą zauważyliśmy dopiero po dotarciu na samą górę), a potem wróci pieszo do hotelu, to jako nierozruszany turysta murowanie skończy się z potężnymi zakwasami następnego dnia! Pieczołowicie utrzymana maszynownia Tower Bridge również jest szalenie ciekawa: maszyna parowa wygląda tak nienagannie, jakby dopiero co ją zbudowano! Choć zapewne dawniej, gdy opalano ją węglem, była nieco bardziej zakurzona! Głęboka zieleń z kontrastowymi paskami na wszystkich ruchomych częściach dowodzi, że pracowali tu prawdziwi artyści, którzy kochali swoje rzemiosło! Podsumowując, świetna wycieczka łączona, którą w życiu można powtórzyć nawet dwa razy! Szkoda tylko, że nie są oferowane oprowadzania z przewodnikiem w języku niemieckim, choć przy brytyjskich atrakcjach to i tak rzadkość...

Oto dopracowana wersja o podobnym wydźwięku: Wizyta w Katedrze św. Pawła staje się niespodziewanie osobistym kamieniem milowym, kiedy dobrze zna się już Londyn. Byłem w tym mieście kilka razy — to bez wątpienia moje ulubione miejsce — a jednak jakoś nigdy dotąd nie udało mi się wejść do Katedry św. Pawła. Przekroczenie progu pod wielką kopułą przypominało otwarcie rozdziału, który chciałem poznać od lat. Spokojny majestat nawy nadał ton całej wizycie, ale prawdziwy dreszcz emocji pojawił się podczas wchodzenia na górę. Widoki z Kamiennej i Złotej Galerii były niezwykłe, rozciągając się nad Tamizą i City w sposób, który sprawia, że Londyn wydaje się zarazem bezkresny, jak i bliski. Przyznaję, że ostatnie schody wymagały nieco większej *siły woli*, niż się spodziewałem, ale dotarcie na sam szczyt sprawiło, że każdy wysiłek był tego w stu procentach wart.