Wynik

Podobnie jak w wielkich fugach, imponująca, pozamuzyczna opowieść Trevora Nunna o jednym z najwybitniejszych kompozytorów czerpie swoją siłę z precyzyjnego kontrapunktu. Brian Cox, który niedawno odniósł ogromny sukces w serialu „Succession”, wnosi tę samą dominującą charyzmę do filmu „Bach”, gdzie występuje u boku swojej prawdziwej żony, Nicole Ansari-Cox. „Magnetyczny” (Daily Telegraph) portret władzy i potęgi autorstwa Nunna stanowi bolesne przypomnienie o tym, jak największe osiągnięcia cywilizacji współistnieją z jej najmroczniejszymi impulsami. W czasach, gdy ambicje teatralne coraz bardziej słabną, kameralna sztuka Olivera Cottona daje rzadką przyjemność oglądania dwóch mistrzów toczących intelektualną wojnę w kostiumach z epoki.

Historia

Jest wiosna 1747 roku. Podczas gdy delikatny wiatr wieje sobie spokojnie, w pałacu Fryderyka Wielkiego w Poczdamie, gdzie piąty syn Johanna Sebastiana Bacha i Marii Barbary Bach pełni funkcję nadwornego kompozytora, zastawia się złowrogą pułapkę. Wyzwanie jest całkiem proste - temat, który na pierwszy rzut oka wydaje się trudny, trzeba zaadaptować na fugę. Oto Bach, natchniony przez Boga i bezkompromisowy pod względem moralnym geniusz muzyczny, zmuszony do oddania hołdu monarchowi, którego oświecone rządy sprawiły, że pola Śląska pokryły się trupami. To, co zaczyna się jako próba upokorzenia przez Fryderyka starzejącego się kompozytora luterańskiego, przeradza się w coś znacznie groźniejszego: starcie między sługą Bożym a lekkomyślnym, bezbożnym autokratą.