Z Jerozolimy: jednodniowa wycieczka do Cezarei, Hajfy, Rosz ha-Nikra i Akki

Wyruszamy z Tel Awiwu i jedziemy wzdłuż wybrzeża Morza Śródziemnego, mijając po drodze Herclijję i Netanję, aż docieramy do naszego pierwszego punktu programu – Cezarei. Miasto Cezarea zostało zbudowane za panowania Heroda i nazwane na cześć rzymskiego cesarza, Cezara. Z zachowanych ruin starożytnego miasta widać wyraźnie, że było to prosperujące i pełne luksusu miejsce. Wśród wykopalisk archeologicznych można podziwiać bramy, fosę oraz doskonale zachowane mury i pomieszczenia. Znajduje się tu idealnie zachowany rzymski amfiteatr, który do dziś służy jako scena dla izraelskich i międzynarodowych artystów. Rzymskie pozostałości przetrwały wieki dzięki morskiemu piaskowi, który przykrywał i chronił kamienie. Obok amfiteatru widać fragment dawnego hipodromu. Możemy także zobaczyć ruiny rzymskiej świątyni, która górowała nad portem, spoglądając na tętniące życiem statki handlowe przewożące skarby ze wschodu oraz na karawany Nabatejczyków zmierzające do Rzymu. Po epoce rzymskiej miasto przez stulecia stało opuszczone, dopóki nie przybyli tu krzyżowcy – lecz w kolejnych latach znów popadło w zapomnienie. Kontynuujemy podróż na północ, przejeżdżając przez Hajfę, gdzie zatrzymujemy się, by podziwiać zapierające dech w piersiach Ogrody Bahaitów i sanktuarium Bába. Tarasowe ogrody opadają kaskadami w dół góry w stronę miasta – każdy z 19 tarasów zachwyca feerią barwnych kwiatów i staranną aranżacją zieleni. Naszym kolejnym przystankiem jest Rosz ha-Nikra, najbardziej wysunięty na północ punkt wzdłuż śródziemnomorskiego wybrzeża Izraela. Zjeżdżamy kolejką linową do sieci wapiennych grot wyrzeźbionych przez nieustające uderzenia fal o skały. W drodze powrotnej na południe zatrzymujemy się w Akce, najważniejszym mieście krzyżowców w kraju. Jest ono niezwykle dobrze zachowane, a niesamowita architektura i stan jej przetrwania robią ogromne wrażenie. Część miasta tętni życiem dzięki bazarom i mieszkańcom, którzy wciąż żyją w tych wiekowych budynkach. Zobaczymy mury obronne i fosę, zrekonstruowane i naprawione przez Ahmada al-Dżazzara pod koniec XVIII wieku. Potężne fortyfikacje powstrzymały przed zdobyciem miasta nawet samego Napoleona. Zobaczymy pozostałości z czasów krzyżowców, więzienie z okresu panowania tureckiego oraz szubienice z czasów Brytyjskiego Mandatu Palestyny, na których wieszano Żydów łamiących brytyjskie prawo ograniczające żydowską imigrację do Palestyny po II wojnie światowej.