Metropolitan Opera: Jezioro łabędzie

Wykonywane przez Amerykański Teatr Baletu Jezioro Łabędzie pozostaje do dziś kwintesencją baletu, który nadal definiuje standardy zespołu, testuje jego tancerzy i uszlachetnia ducha publiczności. Napisane w latach 1875-1877 Jezioro łabędzie miało swoją premierę w Teatrze Bolszoj w Moskwie w marcu 1877 roku i okazało się porażką w momencie otwarcia. Jednak pomimo początkowej porażki, Jezioro Łabędzie jest obecnie postrzegane jako szczyt baletu klasycznego. Wykonywany w 4 aktach, ten skomplikowany technicznie balet powstał na bazie rosyjskiego i niemieckiego folkloru. Gdy na horyzoncie pojawia się legendarne jezioro łabędzie, zapierająca dech w piersiach choreografia i wspaniała wizualnie scenografia przywołująca na myśl renesansowy dwór, współgrają ze sobą, aby oczarować i oszołomić publiczność.

Czas trwania: 2 godziny i 18 minut

Jezioro łabędzie, osadzone we wspaniałej ścieżce dźwiękowej Czajkowskiego i osnute wokół dwóch dziewcząt, Odette i Odile, to opowieść o niefortunnej namiętności, marzycielskiej przemianie i ostatecznym przebaczeniu.

Akt I

To urodziny księcia Sigurda i całe królestwo świętuje. Gdy książę i jego przyjaciele się bawią, wchodzi matka księcia i wręcza mu kuszę. Ogłasza, że ponieważ jest już pełnoletni, musi wybrać narzeczoną spośród młodych kobiet przedstawionych mu na balu. Zabawa trwa do momentu, gdy nagle zapada ciemność i pojawia się stado łabędzi. Uświadomiwszy sobie nagle swoje obowiązki, książę Zygfryd wraz z towarzyszami polowania ucieka do lasu.

Akt II

Opuszczając swoją grupę, książę znajduje spokojne miejsce nad brzegiem jeziora, gdzie przelatuje obok niego lot łabędzi prowadzony przez ich królową. Królowa Łabędzi przybiera swoją ludzką postać - postać Odety i opowiada księciu swoją historię. Przeklęta przez złego maga, Von Rothbarta, ona i jej przyjaciele zamieniają się w łabędzie w ciągu dnia, klątwa, która zostanie złamana tylko wtedy, gdy wyjdzie za mąż. Rzucając kuszę, książę zaczyna tańczyć z Odettą i jej stadem. Gdy wyznają sobie miłość, Von Rothbart interweniuje i muszą się rozstać.

Przerwa (20 minut)

Akt III

Pośród królewskich fanfar, Sigurd zostaje przedstawiony czterem zagranicznym księżniczkom, z których jedną musi wybrać na swoją narzeczoną. Księżniczki, wszystkie mające nadzieję na zdobycie jego akceptacji i miłości, pozostają bezskuteczne, ponieważ odmawia on wyboru panny młodej spośród nich. Nagle pojawia się baron Rothbart ze swoją córką - tajemniczą postacią w czerni, Odile. Odile tak bardzo przypomina Odette, że sam książę daje się nabrać i wierząc, że to jego ukochana, wybiera ją na swoją narzeczoną. Scena złowieszczo ciemnieje, okno otwiera się i pojawia się Odette, zraniona i rozwścieczona tą zdradą.

Akt IV

Uciekając przed katastrofą sprowadzoną na dwór przez jego nieświadomą zdradę, książę Zygfryd ucieka do lasu. Po znalezieniu Odette i jej przyjaciół nad jeziorem, przeprasza i wyjaśnia jej podstęp złego Rothbarta. Odette udziela mu przebaczenia i krótka chwila pojednania nabiera blasku. Jednak Von Rothbart pojawia się ponownie, aby rozdzielić kochanków i przywołuje gwałtowną burzę, która niszczy wszystko na swojej drodze. Następuje walka, zaklęcie Rothbarta zostaje złamane, a on sam zniszczony przez uwolnione z niewoli łabędzie. Niestety, jak każda prawdziwie wielka historia miłosna, pomimo zwycięstwa nad złą klątwą, historia Odette i Sigurda również kończy się tragicznie.

Kompozytor: Piotr Iljicz Czajkowski

Choreografowie: Lew Iwanow, Kevin McKenzie, Marius Petipa