El Badi Palace

Beklim de paleismuren en kijk uit over de terracotta daken van de medina, richting het met sneeuw bedekte Atlasgebergte. Dit is een van de weinige uitkijkpunten in Marrakesh waar je de omvang van de stad echt goed kunt overzien.

De minbar van de Koutoubia, die in een speciaal daarvoor bestemd paviljoen in het paleis staat, is een uit cederhout gesneden preekstoel die in 1137 in Cordoba werd vervaardigd en versierd is met inlegwerk van goud en zilver in de vorm van kalligrafie. Het is vier eeuwen ouder dan het paleis zelf en wordt beschouwd als een van de mooiste bewaard gebleven voorbeelden van Almoravidisch vakmanschap ter wereld.

Onder de door de zon verbleekte binnenplaats ligt een doolhof van tunnels die ooit dienst deden als gangen voor het personeel, keukens, hamams en een koninklijke gevangenis. Tegenwoordig worden er fototentoonstellingen over de geschiedenis van de Kasbah gehouden, waardoor deze verborgen kamers een tweede leven krijgen als sfeervolle galerieruimtes.

Op de vervallen vestingmuren van El Badi nestelen grote kolonies witte ooievaars, een soort die volgens de Marokkaanse wetgeving beschermd is. Hun enorme nesten steken op indrukwekkende wijze uit boven de afbrokkelende lemen muren. Deze vogels zijn zo onlosmakelijk met deze plek verbonden dat naburige restaurants en cafés naar hen zijn vernoemd.

El Badi, gebouwd om een militaire overwinning te vieren en afgebroken uit jaloezie, is een monument voor vergankelijkheid. De 360 kamers, die ooit waren versierd met Carrara-marmer, Soedanees bladgoud en Indiase onyx, werden door sultan Moulay Ismail volledig leeggehaald om zijn paleis in Meknes mee in te richten. Wat er overblijft, is misschien wel krachtiger dan wat er verloren is gegaan.